بازسازی خانه ۲۲۰ متری در برزیل-۲۰۲۱

بازسازی خانه 

این خانه آپارتمانی واقع در محله Higienópolis، هنوز مطابق با نقشه اولیه ش در دهه ۱۹۴۰ بود. این خانه اتاق های بزرگی داشت. اما همه آنها با دیوار از هم جدا شده بودند. دیوارها از جریان حرکت و همچنین نور طبیعی و تهویه جلوگیری می کردند. هدف و چالش در بازسازی خانه این بود که فضاهای جدا شده را به یک فضای واحد تبدیل کنیم. طرح پیشنهادی برای فضای عمومی خانه در خصوص ایجاد ارتباط بین فضاهای بالکن و آشپزخانه بود، جایی که بیشترین ورودی نور از آن بود و ایده های جدیدی برای استفاده از این فضا را در ذهن ترسیم میکرد.

در حین پروسه ی تخریب دیوارها، تصمیم گرفته شد که ستون‌ها و تیرها در حالت بتن اکسپوز باقی بمانند. و اسلب های اتاق‌ها دست نخورده بمانند، فقط به‌طور غیرمستقیم روشن شوند. نورپردازی مخصوصی طراحی شد و در قسمتی که دیوار ها به اسلب ها می رسند قرار گرفت تا به آنها جلوه دهد. پرداخت های بیش از حد، تیرهای چوبی غیر واقعی، و رنگ و بافتی که بر دیوار ها قرار داشت حذف شد و فقط پارکت که باید بازسازی می شد، باقی ماند. در اتاق نشیمن یک نیمکت بتنی با کارکردی جدید به عنوان محل قرارگیری کتاب و … مطابق با ساختار اصلی قرار دارد.

تغییر در برنامه بازسازی خانه

در طول بازدید ها و بررسی های معماری، متوجه شدیم که بالکن با اتاق نشیمن به نوعی یکپارچه شده است. ما ترجیح دادیم به طرح اصلی که در آن بالکن و نشیمن از هم جدا شده بودند برگردیم. یک درب شیشه ای جدید امکان اتصال این دو فضا را در صورت نیاز فراهم می کند.

آشپزخانه بر اساس تمایل به حفظ ارتباط با فضای نشیمن از طریق دریچه ای به آن متصل می شود. این قاب برای پررنگ کردن نقشش سبز رنگ شده است. یک پیشخوان terrazzo یکپارچگی بیشتری بین این دو فضا فراهم می کند. کسانی که در اتاق نشیمن جمع شده اند، می توانند کنار هم بنشینند و همچنین در تجربه آشپزی کردن در آشپزخانه هم سهیم شوند.

آشپزخانه علاوه بر اینکه فضایی ایزوله داشت، به اندازه کافی برای آنکه شامل یک میز صبحانه شود بزرگ نبود. بنابراین، فضای آشپزخانه به منظور داشتن فضا برای یک میز و یک پیشخوان بزرگتر افزایش یافت. این تغییر مستلزم آن بود تا نحوه ی دسترسی به لاندری تغییر کند، که قبلاً کوچک اما پر نور بود. یک پنجره جدید در لاندری به نور اجازه می داد تا به آشپزخانه بتابد.

مانند اکثر آپارتمان های قدیمی، این آپارتمان نیز نسبت به متراژ خود سرویس های بهداشتی کمی داشت. و همچنین فاقد دستشویی مهمان بود. از آنجایی که حمام ها بزرگ بودند، امکان تقسیم یکی از آنها به دو قسمت وجود داشت، یک حمام برای بچه ها و یک دستشویی مهمان.

این آپارتمان دارای سه اتاق بود که با یک راهرو از فضای عمومی جدا شده بود. یکی از این اتاق ها به اتاق تلویزیون تبدیل شد و به منطقه عمومی خانه دسترسی پیدا کرد. با تخریب دیوار بین راهرو و اتاق تلویزیون، یک کمد جا لباسی رو به محوطه راهرو خصوصی ایجاد شد.

ترجمه و گردآوری توسط گروه موود.

برای مشاهده مقاله اصلی به زبان انگلیسی کلیک کنید.